Baas over je Doodle, baas over je leven

Gisteren ben ik 46 jaar geworden.

Wie een beetje bekend is met numerologie, weet dat als je deze cijfers bij elkaar optelt je een 1 krijgt. De 1 is de leider, pionier, vernieuwer enz. Omdat mijn geboortegetal ook een 1 is (maar ik daar tot nu toe niet volledig in heb kunnen staan, omdat het leven van een 1 eerst door heel veel diepe dalen en rotsblokken heen moet gaan, voordat de lessen geleerd zijn om die leider te kunnen worden), zegt dit mij dat dit het jaar is, waarin ik die kwaliteiten eindelijk mag gaan laten zien.

Maar zeg je leiderschap, dan zeg je ook ZELFleiderschap en in dat stukje zit ik zelf momenteel. Want zolang je je kleiner houdt dan je bent, kun je geen leiderschapsrol op je nemen. Niet tegenover jezelf , niet tegenover de wereld, dus ook niet naar je Doodle toe.

Zo binnen, zo buiten. Labradoodle leiderschap

Grappig dat ik nu pas tot de bewustwording kom dat datgene wat ik uitdraag, precies hetgeen is wat ik in mezelf nog meer mag ontwikkelen. Ze zeggen altijd “those who can’t, teach” Of “als je met één vinger naar een ander wijst, wijst de rest van je vingers naar jezelf”. Allemaal spreekwoordelijke manieren om ons erop te wijzen dat onze uiterlijke omgeving een spiegel is voor onze innerlijke omgeving.

En dat klopt ook, want we kunnen niet waarnemen waar we ons in onszelf nog niet bewust van zijn en met onze binnenwereld (gedachten, angsten, hoop, verlangens) creëren we onze buitenwereld. Met coaching wordt ook altijd gezegd dat je het meeste leert van je eigen cliënten. En dat klopt ook, want elke coach, therapeut of psychiater is (meestal onbewust) geworden wat hij is, omdat hij ZELF veel lessen te leren heeft en grip wil krijgen op zijn EIGEN innerlijke leven. Daarom krijg je altijd alleen de cliënten waar je zelf klaar voor bent. Met andere woorden: als coach / therapeut coach je anderen altijd op de uitdagingen die je zelf, in je eigen leven al doorleefd hebt. Met grotere dingen kun je gewoonweg nog niet helpen. En kennis is leuk, maar in dit soort beroepen red je het niet met theorie alleen: dit gaat over het leven, en leven kun je niet leren uit boeken, dat moet je ervaren. Dat moet je hebben gevoeld, gezien, doorleefd en hebben OVERleefd.

Zelfredzaamheid = zelfleiderschap

Voor mij zijn onafhankelijkheid en zelfredzaamheid altijd een van mijn belangrijkste waardes geweest. Samen met vrijheid (grappig, want tegelijkertijd heb ik altijd een probleem met autoriteit gehad, vooral van iemand die van mij eiste iets te doen waar ik zelf niet achter stond, dat tegen mijn gevoel in ging (Corona inentingen) of waarvan ik zelf de logica niet kon inzien). Maar vandaag kreeg ik ineens het inzicht dat de grote noemer van deze thema’s Zelfleiderschap is. En zelfleiderschap leidt vanzelf tot vrijheid (want zolang jij een ander jouw leven laat bepalen ben je niet vrij).

De reden dat ik baasjes zelfredzaam wil maken in het trimmen en verzorgen van hun Doodle, is omdat het een laagdrempelige manier is om je zelfleiderschap te vergroten. Het begint bij je Doodle, het eindigt bij jezelf.

Hoe?

Omdat je door zelf de vachtverzorging en gezondheid van je Doodle in eigen handen te nemen, verantwoordelijkheid neemt voor hoe JIJ met je Doodle omgaat (in plaats van dit aan anderen over te laten). Door je bewust te worden van wat je Doodle nodig heeft voor een optimale verzorging en gezondheid (en van wat daar allemaal aan ontbreekt in de huidige maatschappij), word je je tevens bewust van wat je ZELF nodig hebt.

Zelfleiderschap is zelfzorg

Want in hoeverre zorg je goed voor jeZELF? Qua voeding (hoeveel onnatuurlijke stoffen en chemische medicatie krijg jij binnen? Want jouw inwendige systeem reageert precies hetzelfde als dat van je Doodle), qua beweging (wist jij dat het NIET krijgen van genoeg beweging OOK tot stress kan leiden en dat stress weer leidt tot fysieke/medische problemen? Dat geldt voor je Doodle, maar OOK voor jou), qua slaap, qua stress en ook qua liefde, want aandacht en fysieke aanraking is helend, maar hoe goed kun jij die aandacht en intimiteit toelaten?

Dit zijn slechts een paar thema’s die het mens-zijn vaak ontzettend lastig maken. Hoeveel mensen verruilen het ene dieet voor het andere, eten ongezond, zijn emotie-eters of maken van eten een groot probleem (terwijl voeding gewoon voeding is; een manier om je lichaam de nodige brandstoffen te geven: wij maken het vaak veel groter en ingewikkelder dan het is)

Hoeveel mensen worstelen er wel niet met hun gewicht? Beschouwen beweging als een noodzakelijk kwaad (terwijl wij mensen gemaakt zijn om te bewegen, net als honden). Gaan gebukt onder allerlei verplichtingen die anderen hen hebben opgelegd, of die ze zichzelf hebben opgelegd (om aan bepaalde normen van zichzelf of anderen te voldoen?), laten zich leven door hun agenda of hun kinderen (wiens agenda ze ook volproppen met verplichtingen om ergens aan te voldoen), hoeveel mensen zitten vast in werk dat ze geen plezier geeft en waar ze niet uit durven te stappen uit angst om een bepaalde vorm van zekerheid kwijt te raken (terwijl die zekerheid een illusie is die ze zelf gecreëerd hebben?) Hoeveel mensen verliezen zich niet in hun werk, bijv, omdat ze hun identiteit eraan verbonden hebben en daardoor in een gat vallen, zodra ze gedwongen worden om te stoppen? Hoeveel mensen zijn er niet gestresst, overwerkt, leiden aan een burn-out of zijn depressief? Hoeveel daadwerkelijk GELUKKIGE mensen ken je eigenlijk?

Je Doodle is er om je te laten zien dat het ook anders kan.

Mensen zijn ego-isten

Wij mensen hebben de neiging om ons denken te laten bepalen door ons ego (dat gevoed wordt door alle negatieve ervaringen en meningen die we sinds onze babytijd hebben opgedaan), terwijl het ware geluk zich in het voelen bevindt (wat de meeste van ons wegens bovenstaande reden hebben afgesloten).

Jouw Doodle heeft geen ego en ALLEEN maar een voelen en staat daardoor volledig in contact met zijn natuurlijke zelf. Het enige stukje natuur dat wij vaak nog kennen is onze eigen achtertuin (en ook die wordt door de meeste bestraat, omdat groen lastig is en tijd kost)

Hoever zijn we dus niet alleen van onze eigen natuur, maar van de natuur in TOTAAL verwijderd geraakt? Het feit dat we onze eigen Aarde en leefomgeving massaal vernietigen spreekt boekdelen.

Het is hoog tijd dat we ons weer gaan herinneren wie we van nature zijn. En wat de natuur voor ons betekent. Dat we ons ego als een masker afzetten en ons ware licht laten zien.

Dat is wat jouw Doodle jou komt leren en wat ik DoodleComfort noem.

Ben jij bereid zijn/haar lessen aan te nemen?

Groetjes,
Wanda & Joy

Doodletrimster Wanda Klomp

Hoe kun je met mij werken?

Als mijn visies en werkwijzen je inspireren en jij wilt leren hoe je je Doodle of Waterhond ZELF weer als fluffy pup trimt ZONDER te scheren. Als de 1e stap naar een sterkere band met je Doodle en een beter, gelukkiger, vrijer en gezonder leven voor je Doodle en jezelf. Dan zijn er een paar manieren waarop je met mij kunt werken: die manieren vind je HIER.

Maar je kunt natuurlijk ook eerst beginnen met het downloaden van mijn GRATIS e-book. 

Interessant? Deel dit artikel!